Ostatnimi czasy dotarło do mnie, czemu związek z moim byłym nie miał szans porodzenia. Stało się tak, ponieważ nie był on miłością mojego życia, tym za którym skoczyłabym w ogień. Nasze drogi skrzyżowały się zupełnym przypadkiem, poprzez jedno kliknięcie na Facebooku. Sukinsyn po prostu wykorzystał moment. Czas w życiu, kiedy przechodziłam przez setne, za przeproszeniem, zapalenie kręgosłupa.
Byłam obolała i nieszczęśliwa. Przyjaciele koncentrowali się na swoich problemach, a rodzina uznała, że taki stan zdrowia to nic niezwykłego. W głowie miałam koncert Krzysztofa Cugowskiego widziany kilka dni wcześniej na żywo, w sercu zaś pustkę. Chciałam po prostu z kimś pogadać. To nie miał być związek... nawet na odległość Byłam mamiona, przez większość trwania tej relacji ewidentnie oszukiwana. Nikt oprócz niego mnie nie dzwonił, tym kupił mnie bardzo szybko, w miłośne liściki z Whatsappa nie wierzyłam do końca. Przebiegły drań natychmiast zmienił taktykę.
Gdy się poznaliśmy, w 2021 roku, miałam 30 lat, on 52. Będąc osobą niepełnosprawną, nie miałam za dużych pespektyw na związek. Były każdym wypowiadanym zdaniem usiłował udowodnić mi, że jestem w błędzie. Roztaczał przede mną wizję skromnego, ale spokojnego dobrego życia. Wmówił mi wręcz, że potrzebuję nudy przebranej za stabilizację. Ostatecznie, jak wiecie, nie zapewnił mi niczego.
Całkiem niedawno zdałam sobie sprawę, że w naszych najlepszych czasach byłam nim bardzo szczerze zauroczona. Tylko i aż tyle. Prawdziwie jestem zakochana od 2017 roku. Dla tego człowieka zrobiłabym absolutnie wszystko i wiem doskonale, że to się nie zmieni. Wpakowałam się w sytuację z moim byłym, wiedząc, że miłość mojego życia mogę mieć przy sobie jedynie w marzeniach.
To jest równie bolesne, co prawdziwe. Nie chcę już oszukiwać siebie ani nikogo innego.